روايه الفرق بقلم هاجر كامله

روح عاصم البيت لهفه شافته جريت عليه وحضنو بعض جامد
لهفه بابتسامه:يومك كان عامل ازاى
عاصم بابتسامه:تعالى بس نقعد واحكيلك
حكى لها كل حاجه حصلت
لهفه:الله الله كده ابتسامات من اولها
عاصم بضحك:اى غيرانه منهم ولا اى
لهفه:تؤ تؤ بس انا متفاجئه..هفتح معاهم تحقيق فيدرالى دلوقتى
عاصم بضحك:تعالى بس رايحه فين..اكلينى الاول
لهفه:حاضر هروح اجبلك اكل
عاصم بخبث:لا انا مش عايز من الاكل ده
فهمت لهفه قصده ولسه هتقوم مسكها وقعدها ع حجره ولفت اايديها حول عنقه
لهفه:عاصم بقى
عاصم:ولا كلمه انا جعان

*تكمله الفصل17*

لهفه:طب ما انا…قاطعها عاصم بقبلته بعد ما بعد عنها حط ايديها الاتنين ع وشها..مسك ايديها ونزلهم
عاصم بابتسامه:مالك بس..عايزه تانى
لهفه بخجل:بس بقى..هقوم اجيب الاكل..عاصم هو انا ممكن اروح معاك الشركه
عاصم بضحك:ياربى متجوز طفله..حاضر ماشى
لهفه قامت قعدت تتنطط وتسقف زى الاطفال
عاصم بضحك:احنا رايحين شركه مش رايحين نتفسح
لهفه بضحك:بالنسبالى فسحه
عاصم:طب تعالى ننام عشان نصحى بدرى
جريت لهفه ونامت فى حضنه

تانى يوم عاصم صحى لاقها صحيه وكلها حماس ابتسم بشده
لهفه:يلا قوم عشان نروح الشركه
عاصم بابتسامه:حاضر ي ستى..نفطر بس الاول طيب
لهفه:ماشى..مسكته من ايده وكانت مستعجله اوى وعاصم كان بيضحك عليها

الفصل “18” الثامن عشر

راحو الشركه وكانت عماله تتفرج ع الشركه بانبهار ومسكه ايده وكلهم طبعا عمالين يبصوا جامد خصوصا الرجاله عشان جمال لهفه ملفت اوى..دخل بيها المكتب

عاصم بضيق:ايه اللى بيحصل بره ده
لفت ايديها حولين رقبته
لهفه بدلع:اعمل اى هما اللى بيبصولى
عاصم:طيب تعالى اقعدى

اعدها ع الكرسى وراح يقعد ع كرسى المكتب الرئيسى راحت وراه وقعدت ع المكتب وحطت رجل ع رجل قصاده

عاصم بابتسامه:شكلى مش هعرف اشتغل واروحك ع طول
لهفه:مش هعمل حاجه الا دى
عاصم:ايه هى

امسكت وجهه بايديها الاثنين وقبلته برقه
عاصم بتماسك:لهفه احنا فى الشركه
لهفه بدلال:اعمل اى ما انت كل يوم ترجع تعبان ومبلحقش اقعد معاك
عاصم:والله انا هعوضك..بكره اجازه ع فكره
لهفه بفرحه:هييييييه
ضحك عاصم بشده..قام من مكانه واقترب من وجها وقبلها.. وحملها بين يديه وذهب للجلوس ع الاريكه ومازال يقبلها..بعدت عنه وتسطحت ع الاريكه وهو فوقها..ظلوا ع هذا الوضع..الا ان رن التليفون بعد عنها
..ورد على المكالمه

عماد:رئيس الصفقه الجديده جه يا فندم
عاصم:اه دخله..بعد ما قفل..خدى التليفون اتسلى بيه
لهفه بفرحه طفوليه:هيييه..بحبك اوى
عاصم بحب:وانا كمان

ظلت تلعب بالتليفون كانها طفله عشر سنين وهو مستمتع بالغرجه عليها..دخل رئيس الصفقه ودا اول ما دخل عينيه جت على لهفه و سرح فيها وعاصم لاحظ

عاصم بضيق:اتفضل قعد
الشخص:ها..اه اسف
عاصم بجديه:قول اللى عندك
الشخص:انا عبدالرحمن محمود رئيس الصفقه الجديده..ان شاء الله الشغل يعجب حضرتك
عاصم:اكيد هنبدا امتى
عبد الرحمن مركزش معاه وبص للهفه
عاصم بغضب:انت معايا
عبدالرحمن:اه اه مع حضرتك..معلش بس مين العسوله ديه بنت حضرتك
عاصم بغضب اكثر:بنتى دى مراتى
عبدالرحمن بصدمه:مرات حضرتك
لهفه بانزعاج:يووووه خسرت
*تكمله الفصل18*
عاصم هنا كان هيضحك من تصرفها بس شاف عبدالرحمن يبصلها باعجاب رجع لغضبه تانى
عاصم:اظن انك سمعت قولت اى
عبدالرحمن:ايوه بس ازاى مرات..
عاصم بصوت عالى:انت مالك انت ازاى..انت جاى شغل وبس
اتخضت لهفه من صوته
عبدالرحمن بحرج:انا اسف حضرتك..هنبتدى من بكره ان شاء الله..بعد اذنك

خرج عبدالرحمن بسرعه من المكتب..عاصم نفخ جامد..لهفه حبت تغير الجو

لهفه بتذمر:كده ينفع يعنى اخسر للمره التانيه فى اللعبه
ضحك ع اللى بتقدر تغير موده ف ثانيه
عاصم بضحك:لعبه اى ي لهفه بس..انا متجوز طفله
لهفه بزعل:انا مش طفله

راح قعد جنبها وهى استمرت فى اللعبه
عاصم:قوليلى انتى معكيش موبايل
لهفه بحزن:كان معايا بس كسرته ميت حته لما كنت قاعده عند ماما
عاصم:طب دقيقتين وجاى
لهفه :ماشى

راح عاصم عند عماد
عاصم:عايزك تنزل السوق وتجبلى احدث تليفون ممكن تلاقيه..اه ولفه كده بطريقه حلوه كده وانا واثق من زوقك
عماد بابتسامه:حاضر يا فندم

نص ساعه وعماد دخل بالهديه
عاصم:سيبها واتفضل انت..لهفه هاتى التليفون وشوفى هديتك
ع طول سابت التليفون وبدات تفتح الهديه واتفاجت بان تليفون حديث جدا
لهفه بفرحه:الله دا عشانى انا
عاصم بابتسامه:اكيد
حضنته جامد اوى
لهفه:بحبك اوى بحبك اوى بحبك اوى
عاصم بمشاكسه:انا كده هتخنق وهموت
بعدت عنه..انتى علقتى ولا اى
لهفه بدموع:لا بس فرحانه اوى
عاصم:ليه دموعك بس
مسح دموعها..اوعدنى مشفوش دموعك تانى ابدا
لهفه بابتسامه:اوعدك

 الفصل 19 التاسع عشر

لهفه بخبث:سمعت مقابلتكم الاوله وكان فى ابتسامات متبادله ها
هنا ونيهال:عرفتى منين
لهفه:العصفوره قالتلى
هنا:والله ما فى حاجه بس مساعده
نيهال:اه بالضبط كده مش اكتر
لهفه بابتسامه:بكره نشوف..بصو عاصم جابلى اى..طلعت الموبايل
هنا بحب:مبروك عليكى
نيهال بسرحان:عايز حد كده يفاجئنى كل شويه ويبقى ملكى كده
لهفه وهنا :واى تانى
نيهال:ها ولا حاجه
هنا:عندك حق ي نيهال والله
لهفه بضحك:انتى كمان..بنات حسه ان ايامنا الجايه كلها هتبقى حلوه لينا كلنا
هنا ونيهال:يارب

*تكمله الفصل19*

الفصل 20 العشرون

فى البيت عاصم ولهفه

عاصم:تعالى بقى هعاقبك ع اللى انتى عملتيه انهارده ف الشركه

لهفه بدهشه:انا عملت اى

عاصم:عملتى اى وبتسالى كمان

كانت لسه هتعيط

عاصم:بس بس مالك انا بتكلم عادى

لهفه بدموع:انت هتعاقبنى ع ايه وانا معملتش حاجه

عاصم:وبعدين بقى مش واعدتينى انى مشفش الدموع تانى

لهفه:حاضر

عاصم بابتسامه:يعنى لما اتصلت بيكى عملتى نفسك مش عارفانى

لهفه بابتسامه:كنت برخم عليك

عاصم بضحك:ماشى ي ستى..طب بالنسبه اللى قولتيه فى العربيه ده..واللى حصل فى الشركه..وكنتى بتجرى منى ف امريكا عشان معملش كده

لهفه بضحك:اصلها تفرق دا كان فى الشركه والعربيه مش فى الشارع

عاصم:طب يلا ننام

لهفه:يلا

تانى يوم
عاصم:ها يا ستى هنعمل اى انهارده
لهفه:تعالا شيلنى ع ضهرك واجرى بيا
عاصم بدهشه:نعم ازاى يعنى
لهفه:هو اى اللى ازاى..بابا كان بيعمل كده..مش قولتى هتكون ابويا وكده
عاصم بابتسامه:حاضر يلا

فعلا شالها ع ضهره وجرى بيها وكانت بتتضحك جامد

عاصم:مش كفايه كده بقى

لهفه:لا مش كفايه

عاصم:امرى لله

راح ناحيته البسيم ورماها فيه ورما نفسه

لهفه بضحك:عاصم كفايه

عاصم بخبث:كفايه اى تعالى بس

قبلها عاصم وهى بادلته..حملها عاصم وطلع من البسيم

لهفه:انت رايح فين

عاصم بخبث:هنكمل فى البانيو فوق

شهقت لهفه بشده

لهفه:لا لا مش هينفع

عاصم بضحك:ليه بس مش هينفع..هتنبسطى اوى

ضحكت لهفه

بعد يومين

عاصم:انا اخدت اسبوع اجازه..تحبى تروحى فين بقى

لهفه بتفكير:اممم..ممكن الغردقه نفسى اروحها اوى

عاصم:خللاص هوديكى

لهفه بفرحه:هييييه

فى الغردقه..كانت لهفه مبسوطه اوى

لهفه بضحك:عاصم كفايه

عاصم بضحك:تعالى بس

شالها ع كتفه ورماها فى البحر

لهفه:ماشى ي عاصم هوريك

عاصم:هتعملى اى

نطت عليه خلت راسه تحت فى الميه

لهفه:هههههههههههه مش قادره

*تكمله الفصل20*

عاصم:ماااشى ي لهفه

بليل جه عليهم

عاصم:بقولك اى فى حفله هنا

لهفه بفرحه:الله بجد

عاصم باتسامه:اه بجد عايزك تبقى اشيك واحده فى الحفله

لهفه بغرور:اكيد طبعا هبقى اشيك واحده

فى الحفله الكل متجمع

عاصم:يلا ي لهفه هنتاخر

لهفه:حاضر جايه

طلعت لهفه ومن كتر جمالها عاصم سرح فيها فهى كانت زى الاميرات اتكسفت لهفه من نظراته

عاصم بحب:انتى قمر كده ازاى

لهفه بابتسامه:عيونك بس حلوه عشان كده شايفنى قمر

عاصم:طيب ما تيجى نكسل الحفله

لهفه:لا عايزه احضرها

عاصم:طب يلا لما نرجع نبقى نتحاسب

الحفله كانت جميله اوى ورقصو ع اغنيه اجمل حلم

بعد ما الحفله خلصت عاصم خد لهفه وجرى بيها

لهفه:عاصم بتجرى ليه..رجلى

حملها عاصم بين يديه..دخل الغرفه..امسك وجها برقه وقبلها وتعمق وهى لفت يديها حول عنقه وبادلته..ويده كانت تمر بحريه ع جسمها الا انه قام بنزع فستانها ونزع بدلته وهى لا تشعر بشئ..حملها وذهب الى الفراش

عدت ايام الاجازه و رجعو القاهره..عاصم رجع الشغل وهى اتصلت بيه بليل

لهفه:انت هترجع امتى

عاصم:مش هعرف ارجع ورايا شغل كتير

لهفه:طيب اجيلك

عاصم:لا مش هينفع احنا نص الليل

لهفه:عادى هاجى مع السواق

عاصم:طيب اعملى اللى يريحك

الفصل 21 الواحد والعشرون

وصلت لهفه الشركه

لهفه بمرح:انا جيت ي عصومى

عاصم بضحك:حبيب قلبى

قام وراحلها وحضنها

عاصم:تعالى..اصرتى تيجى يعنى

لهفه:ايوه عشان مش عايزه اقعد فى البيت لوحدى

عاصم:طيب كلتى

لهفه:لا كنت مستنياك

عاصم:دا كلام برضو..هطلب اكل

لهفه:خد الحته دي منى

عاصم بابتسامه:هاتى

لهفه:انا خلصت الحمدلله

كانو قاعدين خدها عاصم ع رجله ولفت ايديها حولين رقبته

عاصم بحب:عارفه انا بشكر ربنا عليكى بجد.. انتى متعرفيش خلتى حياتها ازاى احلى..لانها كانت فاضيه كنت قاعد لوحدى..جيتى انتى مليتى حياتى..بحبك اوى ي لهفه

لهفه بحب:وانا كمان بحبك اوى يا عاصم..كنت بقول الاول مستحيل احبك..بس لما عشت معاك وسبت قلبى يحكم حبيتك يا عاصم اوى..كملت بحزن انا اسفه ان كنت بكلمك بطريقه وحشه ومعاملتى معاك انا اسفه مكنتش لسه شايفه حبك ليا

عاصم امسك وجها برقه

عاصم بهدوء:اوعى تقولى اسفهتانى.. طبيعى اللى كان بيحصل منك..المهم خلينا فى دلوقتى..ننسا كل حاجه وحشه ماشى

لهفه:حاضر

قبلها عاصم وهى بادلته..قام يكمل الشغل..قاعده لهفه بتبصله بحب وعشق وهو كمان كده..كانت بتتاوب زى الاطفال

عاصم بابتسامه:لو عايزه تنامى نامى

فعلا نامت ع كنبه المكتب راح عاصم غطاها بالجاكيت بتاعه..نام هو ع الكرسه

تانى يوم الصبح تستيقظ لهفه ونظرت امامها وجدت عاصم ينظر لها بابتسامه

لهفه:صباح الخير

عاصم:صباح النور

لهفه:انت منمتش ولا اى

عاصم:نمت اربع ساعات وصحيت..اجبلك فطار

لهفه:ااه ياريت

عدا يومين والامور كويسه ما بينهم..عاصم حاسس بحاجه غريبه فى لهفه

عاصم بقلق:مالك يا لهفه

لهفه بتعب:مش عارفه عاصم الحق..

اغمى عليها خدها عاصم وداها المستشفى

الدكتور كشف عليها

عاصم بقلق:خير ي دكتور

الدكتور بابتسامه:مبروك المدام حامل

عاصم بفرحه شديده:بجد الله يبارك

*تكمله الفصل 21*

ممكن ادخلها

الدكتور:اكيد طبعا

دخل عاصم عند لهفه ولاقها مبتسمه

لهفه بفرحه:عاصم انا حامل

عاصم بفرحه:عرفت مبروك يا حبيبتى

لهفه بسعاده:الله يبارك فيك..انا مبسوطه اوى ي عاصم

مسك ايديها وباسهم بحب

عاصم بسعاده:انا اللى مبسوط اكتر

طبعا الخبر انتشر وكلهم باركو لعاصم ولهفه

فى الشركه فى مكتب نيهال..الباب خبط

نيهال:ادخل

حازم:نيهال كنت عايزك فى كلمتين

نيهال:طيب قول سمعاك

حازم:لا مش هينفع هنا..تعالى ف الكافاتريا

نيهال:ماشى يلا

حازم بثقه:نيهال انا عايز اتجوزك

نظرت له نيهال بصدمه وداخلها فرحه شديده جدا..كان يلوح بيده امام وجها

حازم:نيهال نيهال انتى معايا

نيهال بارتباك:اه اه معاك..معلش عيد تانى الكلام

حازم بابتسامه:بقولك عايز اتجوزك..ادينى رقم والدك

نيهال مازالت ف صدمه:خد اهو

قام من مكانه وغمزلها وهى ضحكت

راح اتقدم حازم لنيهال والاب والام حبوه جدا وقالو يسبوهم لوحدهم شويه

حازم:مالك ي نيهال

نيهال:ها لا ماليش

حازم بحب:طب تعرفى انى بحبك اوى وانك اجمل بنت شوفتها فى حياتى وطيبتك ورقتك وفلبك وكلامك ضحكتك كل حاجه فيكى حلوه بجد

كانت تسمع له بصدمه اهو يحبها بالفعل..لكن هى ايضا تحبه

نيهال:وانا كمان بحبك

حازم مش مصدق خلا الخطوبه كتب كتاب ونيهال اتفاجت انو عمل كده والكل انبسط ليهم اوى

الفصل 22 الثاني والعشرون

عاصم بمزاح:انا مش عارف ازاى طفله حامل فى طفل
لهفه:انا مش طفله ع فكره
عاصم:ماشى ي ستى..المهم انتى عايزه تجيبى اى
لهفه:كل اللى يجى من ربنا كويس..بس لو اجيب توام ولد وبنت
عاصم:اشمعنا توام
لهفه:يعنى عادى..يبقى بنت شبهى و الولد شبهك انت
عاصم:المهم الصحه
لهفه:فعلافى مكان تانى ف شركه عاصم..طرق باب مكتب نيهال
حازم بمرح:عامله اى ي زوجتى العزيزه
نيهال بضحك:زوجتك ماشى..بقا انت تعمل كده تخلى خطوبه وكتب كتاب ي حازم
حازم بضحك:مقدرش استنى..كمل بخبث وبعدين مالك مضايقه ليه
بدا يقترب منها
نيهال بتوتر:حازم احنا فى الشركه
ولكن هو لا يسمعها اقترب منها جدا وامسك وجها برقه وقبلها..حاولت ان تبتعد عنه ولكن لا نفع..ابتعد عنها بعد ان اصبح وجها به احمرار..خرج من المكتب بغمزه

نيهال:يخربيتك ي حازم..دا انت طلعت قليل الادب..ماااشى

طرق باب مكتب هنا
هنا:ادخل
عماد:ازيك عامله اى
هنا:الحمدلله
عماد:قوليلى مش بتفكرى ترتبطى
هنا باستغراب:ايه السوال ده
عماد:انا اسف عارف مش من حقى اسال..بس بصى هقابلك ف الكافتريا
هنا:ماشى

فى الكافتريا
هنا:ها كنت عايز اى
عماد:انا كنت عايز اجى اتقدملك
نظرت له هنا بصدمه
هنا:انت بتقول اى
عماد:عايز اتقدملك..ياريت تخدى معاد مع باباكى عشان اجى
هنا بتوتر:ايوه بس
عماد:بس اى مالك ي هنا
هنا:اشمعنا انا ي عماد
ابتسم عماد لانها نادته باسمه فقط
عماد:عشان عايز اكمل حياتى معاكى ي هنا..انتى واحده محترمه جدا..وكمان انا
هنا:انت اى قول
عماد بصدق وحب:انا بحبك لا بعشقك بحب كل تفصيله فيكى الحقيقه..كلك ع بعضك حلوه وهبقى غبى لو ضيعتك من ايدى
هنا بخجل:انت بتقول اى
عماد بابتسامه:بقول الحقيقه

فعلا اخد معاد وراح اتقدملها واهلها وافقو وهى كمان وفقت لانها ابتدت تحبه من فتره قصيره

*تكمله الفصل22*

كانو كلهم متجمعين فى حفل خطوبه هنا وعماد

لهفه:والله كنت حسه ان ده هيحصل
عاصم:ايه هو اللى هيحصل
لهفه:اللى شافيو قدامك حازم يتجوز نيهال وعماد اهو خطب هنا
عاصم بضحك:ربنا يتمم ع خير
لهفه بابتسامه:امين يارب

اشتغلت اغنيه مكتويه ليك..كل واحد خد حبيبته ورقص معاها

حازم بمرح:بقولك اى ما تيجى نهرب
نيهال بضحك:نهرب ليه
حازم بخبث:يعنى عايز اقولك ع كلمه سر
نيهال فهمت ما قصده
نيهال بخجل:بطل قله ادب
ضحك حازم بشده..قبلها فى خدها برقه

عماد بغيظ:يابختك ي عم حازم قادر تعمل اللى انتا عوزه
حازم بضحك:انا مالى ي لمبى..حد قالك تخليها خطوبه بس
عماد:تصدق فكره
هنا بقلق:انت هتعمل اى
عماد:استنى انتى بس

عماد راح قال لابوها انو يخلها كتب كتاب وقعد يتحال ع باباها ووافق ف الاخر وجاب الماذون وكتب الكتاب وسط صدمه هنا وضحك نيهال ولهفه

لهفه بضحك:دا انتو مجانين..الحمدلله عاصم حبيبى عاقل
عاصم بحب:قلب حبيبك

عماد بخبث:مالك ي هنا ي حبيبتى
هنا:انتى ايه اللى عملته ده
عماد:عملت اى بقيتى مراتى
هنا نظرت له بغيظ كانت ستتركه وتذهب الا انه امسكها من معصمها وخرج بها من القاعه وذهب الى مكان هادى

هنا بتوتر:انت بتعمل اى
اقترب منها عماد جدا وامسك وجها وقبلها بحب وهى حاولت ان تتبعد عنه ولكن لا نفع..اصبح وجها محمر من كثره الخجل..امسك يديها وعاد الى القاعه

الفصل الأخير الثالث والعشرون “23”

لهفه وعاصم كانو عند الدكتور
عاصم:خير يا دكتور
الدكتور:مبروك حامل ف توام ولدين
لهفه بفرحه:ايه بجد عاصم
عاصم بفرحه:مش كنتى حابه تجيبى توام..ربنا حقق امنيتك
لهفه:مبسوطه اوى
عاصم:انا اكتر والله
جه معاد فرح حازم ونيهال..
نيهال بفرحه:مش مصدقه اللى بيحصل
هنا بضحك:لا صدقى
لهفه بضحك:مالك ي نيهال فى اى
نيهال بسعاده:مبسوطه بس
خرجت نيهال بالفستان الابيض واستقبلها حازم بابتسامه وقبل راسها
لهفه:عاصم تعالا نرقص
عاصم:لا مش هينفع انتى حامل
لهفه:عادى ي عاصم..قوم يلا
عاصم:امرى لله
عماد:تعالى ي هنا نرقص
مسك ايديها وقام يرقص
اخر اليوم كل واحد روح بيته..فى بيت عاصم سويلم
لهفه بتعب:اااه مش قادره
عاصم بقلق:مالك ي لهفه
لهفه:جسمى واجعنى اوى
عاصم:مش قولتلك بلاش رقص عشان متتعبيش
لهفه:نعم كنت عايزنى مرقصش فى فرح نيهال
عاصم بضحك:ما انتى تعتبى اهو..تعالى احطيك ف الميه وجسمك هيرتاح
لهفه:ماشى
فى بيت حازم و نيهال
حازم بمرح:تعال ي جميل انت
نيهال بخجل:ممكن تسكت
حازم:اسكت اى بس
حملها حازم و ذهب الى غرفته
بعد فرح حازم ونيهال..تم تحديد فرح عماد وهنا..بعد ما الفرح خلص
عماد بمرح:تعالى ي قمر اخيرا بقينا فى بيت واحد
هنا بخجل:عماد بطل بقى
عماد بضحك:طب تعالى عايزك فى كلمه
حملها عماد و ذهب الى غرفته
تانى يوم
لهفه بالم:عاصم الحقنى مش قادره
عاصم بقلق:مالك ي لهفه
لهفه:بولد ي عاصم الحقنى
عاصم:طيب طيب
حملها عاصم وذهب الى المستشفى
لهفه بصراخ:عاصصصصصم الحقنى
عاصم بتوتر:متقلقيش انا جنبك
لهفه:لا مش قادره..مش قادره..منك لله ي عاصم منك لله
عاصم بصدمه:طب انا عملت اى طيب
لهفه بوجع وصراخ:خلتنى احبك..ودلوقتى هولد وبتوجع..مش قادره الحقنى
دخلت العمليات والكل اتجمع بره وعاصم رايح جاى قلقان جدا وبيدعى

*تكمله الفصل23*

تقوم بالسلامه وكذلك كل الموجودين..بعد شويه سمعو صوت عياط التوام

الممرضه بابتسامه:الف مبروك ولدين زى القمر
اديت الولدين لعاصم اللى كان فرحان بشده وعيط من كتر الفرحه..بعد شويه فاقت لهفه وكلو دخل ليها
لهفه بتعب:عاصم
عاصم بسعاده:الف مبروك ي حبيبتى ولدين زى القمر
مسكتهم لهفه وحضنتهم
بسمه بفرحه:يتربو فى عزكم
حامد بفرحه:مبروك ي لهفه..هتسموهم اى بقى
لهفه:هنسمى حامد وحازم..حامد ع اسمك يا بابا وحازم ع اسم ابو عاصم
عاصم بابتسامه:ها اى رايكم
حامد بسعاده:ربنا يخليهم
بسمه:طبعا انت فرحان ي حامد
حامد:اومال اى مش حفيدى اتسما ع اسمى..تعالى ي بسمه سيبيهم لوحدهم
عاصم:دا انتى فرجتى المستشفى علينا..قعد تقولى منك لله انا ي لهفه
لهفه بضحكه تعب:معلش بقى ي عصومى
عاصم بضحك:مااااشى

الفصل الاخير

بعد مرور ست سنين
حازم:بحبك اوى ي ماما
لهفه:انا اكتر ي قلب ماما
حامد:و انا كمان بحبك
لهفه:بحبكم انتو الاتنين
باسوها هما الاتنين
عاصم:ابعد عن مراتى يلا منك ليه
نظروا الى مصدر الصوت
لهفه:عاصم
عاصم:سمعتونى قولت اى
حازم:لا مش هبعد عن ماما
حامد:ايوه مش هنعمل كده
راح عاصم ناحيتهم ومسكهم من ياقه التيشرت هما الاتنين
عاصم:ولا منك ليه شايفين اللى قعده دى مراتى قبل ما تكون امكم..يعنى محدش ييوسها ويحضنها غيرى
لهفه بضحك:دول ولادنا ي عاصم
عاصم:بس انتى..سمعنى
حامد:يا عم نزلنى طيب الله
حازم:ايدك هتوحشك ع فكره
تركهم عاصم من الصدمه بينما كانت لهفه تضحك بشده عليهم
عاصم:غور يلا منك ليه
حازم:ع فكره بقى ماما بتحبنا اكتر منك
حامد:ومتقدرش تستغنا عننا صح ي مامى
لهفه بضحك:صح ي عيون مامى
نظر لها عاصم بصدمه
عاصم:طب يلا بقى من هنا انت وهو
بعد ما خرجو من الاوضه
عاصم:بتحبيهم اكتر منى صح
لهفه:دول عيال ي عاصم متخدش ف بالك
امسك وجها وقبلها بكل رقه
عاصم ولهفه عندهم حازم وحامد عندهم ست سنين
هنا وعماد خلفو بنت اسمها حنان عندها خمس سنين
نيهال وحازم خلفو بنت اسمها حنين عندها خمس سنين
فى بيت هنا وعماد
حنان:مامى عايزه اروح عند خلتو لهفه
هنا بابتسمه:حاضر ي ستى
دخل عماد البيت
حنان:بابى
جريت عليه حضنته وشالها
عماد بضحك:حبيب قلب بابى
حنان:احنا هنروح عند خلتو لهفه وعمو عاصم
عماد:وانا جاى معاكم
حنان:هيييه
فى بيت حازم ونيهال
نيهال:هنروح عند خلتو لهفه
حنين بفرحه:هييييه
حازم:وانا جاى ولا اى
حنين ونيهال:طبعا
حازم بضحك:حبايبى وربنا
كلهم راحو عند لهفه وعاصم واول ما دخلو
حازم جرى وشال حنين ولف بيها
حامد كذلك جرى وشال حنان ولف بيها
وسط اندهاش الكل من اللى بيحصل وضحكوا بشده على الاطفال
*تكمله الفصل الاخير*
لهفه بضحك:ايه اللى ببحصل ده
عاصم بضحك:دا باين بيرسمو ع بعض
هنا:شكلهم كده
عماد:هو يعنى حامد هيلاقى زى بنتى فين
حازم:ولا حازم مش هيلاقى زى بنتى
نيهال:انتو خلاص قررتو
لهفه :صح عندك حق
عاصم:حازم حامد سيبو البنات بقى
حازم ببراءه:لا ي بابا انا بحب حنين ولما اكبر هتجوزها
حامد ببراهء:وانا كمان عمى عماد تحجزلى حنان عشان لما اكبر اتجوزها
ضحك كلهم عليهم بشده
حازم:و انا موافق
عماد:وانا كمان موافق
حازم الصغير:حبيبى ي عمو حازم
حامد:بعشقك وربنا ي عمو عماد
عاشوا فى ايام كلها سعاده

تمت بحمد الله …..من فضلكم ماتنسوش اللايك والشير والكومنت علشان نكمل وننزل كل جديد